مرگ خزنده

هیچ اگر سایه پذیرد، ما همان سایه ی هیچیم

 

الزامات دنياي مدرن زندگي را در عين زيبايي و لذتبخش بودن واجد چنان شکنندگي اي کرده است که ناچاريم براي زنده بودني که در کسري از ثانيه از ما سلب مي شود همواره در هراس به سر ببريم. دنياي مدرن، علاوه بر ايجاد تغيير در تمامي جنبه هاي زندگي، مفهوم و نحوه ي مرگ را نيز دستخوش تغيير کرده است. تغييري که در دل خود با  پارادوکس همراه  است.  از سويي ظهور سلاح هاي کشتار جمعي مرگ هايي سريع و وسيع را براي ما به ارمغان آورده است. بارزترين نمونه ي آن فاجعه ي هيروشيما و ناکازاکي است که در عرض چند ثانيه هزاران انسان را به کام مرگ فرستاد. از سوي ديگر پيشرفت هاي حيرت انگيز علم پزشکي مرگ انسان را به تأخير انداخته است و به نوعي اميد به زنده بودن را در بين انسان ها افزايش داده است و همراه با آن بيماري هاي مختص سنين پيري نيز ظهوري بيش از پيش يافته است. بيماري هايي که علم پزشکي، تنها رنج هاي آن را طولاني تر و جانفرساتر کرده است. تباهي تن به پروسه اي طولاني تبديل شده است. پروسه اي که بيمار هر چه به نقطه ي پايان آن نزديک تر مي شود، رنج هايش نيز عميق تر مي شود. در برخي بيماري ها شناخت از پروسه ي دردناک آن و مرگي دردناک تر در پايان، رنج هاي روحي را نيز بر انسان هموار مي کند. پارادوکس مرگ در دنياي مدرن همواره انسان را با اين پرسش مواجه کرده است که به راستي کدام مرگ به سراغش خواهد آمد. مرگ آني يا مرگ طولاني. در دنياي ماقبل مدرن انسان از خودِ مرگ هراس داشت. ولي در دنياي مدرن اين هراس با تغيير در جايگاه، به هراس از چگونه مردن تبديل شده است. هراسي که ارمغان مدرنيسم و همزاد زندگي در دنياي پارادوکسيکال مدرن است

 

« ما همان گونه لذت مي بريم كه همه كس؛ما همان گونه مي خوانيم،مي بينيم و درباره ادبيات و هنر داوري مي كنيم كه همه كس مي بينند و داوري مي كنند؛به همين سان ما همان گونه از توده ي بزرگ واپس مي زنند... هركس ديگري است،و هيچ كس خودش نيست. »

 

                                                                                   « هايدگر »

 

آن چه آدمي در حضور آن احساس نگراني دارد با اين امر متمايز مي شود كه آن چه تهديد مي كند هيچ كجا است.نگراني « نمي داند » كه آن چه در حضور آن نگران است چيست... آن چه تهديد مي كند نمي تواند خود را از يك مسير معيين در محدوده ي آنچه به آن نزديك است نزديك سازد.هم اكنون آن جاست،و با اين همه هيچ كجاست؛چندان نزديك است كه ستمگر است و نفس شخص را بند مي آورد،و با اين همه هيچ كجاست است.

 

Zeus

|+|